Jestem iloczynem pierwiastka liczby wzgl?dnej
Jestem cz??ci? wszechswiata o wytycznej niezale?nej
Anafor? artystyczna ?ycia mego, jest z?udzenie ?wiata tego
Jestem cia?em sta?ym, cho? ulegam pewnego typu dyfuzji
Mianowicie doznawaniu ?wiata konkluzji
Humanoid z mnie przecie, jak ka?dy z wasz no wiecie...
Zaprawd? jednak czym? si? ró?nimy, mianowicie ?ród?em si?y
Energia chaosu w mnie wiruje, cho? tak do ko?ca jej nie pojmuje
Ona sile mi daje
Mam ?ród?o energii i co dalej?
Parabol? by wytyczna by?a, gdyby fortuna tego nie zmieni?a
Ironia owa Dama si? pos?uguje, i gdy cz?owiek my?li ze nad czym? panuje
Zazwyczaj ona sobie poprostu ?artuje...
Nieznane s? wyroki nieba, szatan od siebie doda, co trzeba

Tak to nasz ?wiat cechuje...
Cz?owiek tak niewiele pojmuje

Matematyka ?ez, dla ka?dej istoty lekcja jest
Zaprawd? niezapomniana
Jest nauka wielce dopracowana
Im wi?cej smutku, im wi?cej cierpienia
Tym wi?cej dla nasz do zrozumienia?
Im cz??ciej na dnie morza zapomnienia
Nasza dusza si? znajduje
Tym wi?ksza inteligencja dominuje
Tym silniejsi si? stajemy?
Po cz??ci to dobra idea...
Ale idealnych zale?no?ci nie ma
Nawet matka natura wie...
Ze drapie?com ?atwiej ?yje si?...
Im lepsze przystosowanie,
Tym wi?ksze szanse na przetrwanie

Tak to nasz ?wiat cechuje...
Cz?owiek tak niewiele pojmuje

S? wzloty i upadki...
Wszystko sakatologowane, co do jednej kratki
To, co by?o... To nasz odmieni?o
To, co si? dzieje... To s? nasze nowe dzieje
To, co nam przysz?o?? przyniesie... Jest wynikowa przecie

Jeste?my naczelnymi, niby tak wiele wiemy
Niby nad wszystkim panujemy
A tak naprawd? nic nie rozumiemy...
Tak to nasz ?wiat cechuje...
Cz?owiek tak niewiele pojmuje...