W czasach kiedy natura monstrualne p?ody
Rodzi?a co dzie? ze swej pot?gi ogniowej,
Chcia?bym wtedy przebywa? przy olbrzymce m?odej
Niby pi?kny lubie?ny kot u stóp królowej.

Lubi?bym patrze? na jej cia?o, gdy rozkwita
Wraz z dusz?, olbrzymiej?c w straszliwych igrzyskach,
Zgadywa?, czy pos?pna nami?tno?? w niej skryta,
Po jej oczu zamgleniach wilgotnych i b?yskach.

Zab??ka? si? po?ród jej kszta?tów nies?ychanych
Albo czo?ga? si? po jej ogromnych kolanach,
A czasem w lecie, kiedy w s?o?c niezdrowych l?nieniu

Rozci?ga si? zm?czona i w zieleni nurza,
W beztroski sen pogr??y? si? w piersi jej cieniu
Niby wioska spokojna u góry podnó?a.