Do J. G. P.
Bez nienawi?ci bi? ci? b?d?,
Bez gniewu - niby kat ospa?y,
Jak Moj?esz puka? w swoje ska?y!
Chc?c mej Sahary zwil?y? grz?d?,

B?d? przymusza? twoje oczy
Do wylewania wód bole?ci,
Ma ??dza, co si? bólem pie?ci,
B?dzie p?ywa?a w tej roztoczy

Jak wielki okr?t na mórz szlaku;
I poj?c mi? w mej tre?ci ca?ej,
Twe drogie szlochy b?d? brzmia?y
Jak b?ben grzmi?cy do ataku!

I owo do fa?szywej nuty-m
Podobien w boskiej wszechsymfonii
Dzi?ki ?ar?ocznej tej Ironii,
Która mi? szarpie k?em zatrutym.

Tylko ten jad ma krew zawiera!
Ca?y pod w?adz? jej podpad?em!
Me serce strasznym jest zwierciad?em,
Gdzie si? przegl?da ta megiera!

Jestem bo ran? i bu?atem!
Jestem ka?czugiem oraz skór?!
Jestem cz?onkami i tortur?,
Jestem skaza?cem oraz katem!

Mej w?asnej duszy zmor? srog?!
- Jednym z tych wielkich opuszczonych,
Na ?miech wieczysty os?dzonych,
Co si? u?miecha? ju? nie mog?.