W wyp?owia?ych fotelach stare kurtyzany,
Zwi?d?e, wymalowane, z okiem pe?nym cieni,
Mizdrz?ce si?: na szyjach pere? sznur nizany,
W chudych uszach brz?k z?ota i drogich kamieni.

W kr?g zielonych stolików bezwargie oblicza,
Bezbarwne szare wargi i bezz?bne szcz?ki;
Wzrok w piekielnej gor?czce pieni?dze przelicza,
Pró?n? kiesze? mi?tosz? palce dr??cej r?ki.

Pod niechlujnym sufitem md?y szereg kinkietów
I ogromne paj?ki lej? l?nie? pokoty
Na zachmurzone czo?a wykwintnych poetów,
Co przyszli marnotrawi? swoje krwawe poty:

Oto pos?pny obraz, co w sennym marzeniu
Do mych jasnowidz?cych przywar? dzisiaj oczu;
Siebie tak?e widzia?em, jak - stoj?cy w cieniu,
Wsparty na ?okciu, zimny, niemy, na uboczu -

Zazdro?ci?em tym kurwom trupiego wesela,
Podziwia?em tych graczy chciwo?? wiecznie m?od?,
Gdy tak chwacko kupczyli bez skrupu?ów wiela -
Jedni swoim honorem, drugie sw? urod?!

I ze zgroz? poj??em, ?e zazdro?ci? zdolny-m
Temu, co w otch?a? biegnie z skwapliwo?ci? w?ciek??,
I, w?asn? krwi? pijany, po ?yciu mozolnym
Na ?mier? przeniós?bym m?k?, a nad nico?? piek?o.