Czas mi ucieka, jak krew z mego cia?a,
si? mi brakuje, lecz umys? wci?? ?yje
w pe?ni ?wiadomy swego konania.

Wci?? pyta siebie - co czyni? ma
jak walczy?, gdy walki podj?? nie mo?e,
buntuje si?, cho? wie co mu jutro "da".

Niekiedy pada, pogodzony z losem,
lecz pó?niej wstaje i w t?um si? rzuca,
którego krzyki ocali? by mia?y, jego cierpienie przed Jej g?osem.

Walczy, cho? nie wie po której jest stronie.
wystarczy mu - wierzy?
i wierzy, ?e to w Jej obronie

Gdy J? widzi - cierpi, gdy Jej niema - umiera.
Nie chce przesz?o?ci utraci? sprzed oczu
i cierpienie jak wiatr w p?uca nabiera.

Wiar? ma jedn?:
Nie ludzie, a czas si? zmienia.