Wiara

Darem jest wiara;
Cho? jest jedn? z miliona...

Staja? na krypcie w?asnego istnienia,
Do ko?ca dumny, trwale uparty w swej wierze;
I cho? rozs?dek podpowiada wiele, ty jeste? jak ta ska?a...
Zimna nie poruszona nie?miertelna.
Wierz?c w swój upór, za mask? nik?ego zrozumienia;
Stajesz przed ?wiatem jako , ten który zabi? dla chwa?y...
Dla niej odejdziesz, dla niej ?zy przelejesz....
Sam jeden, jedyny...
Ofiary ?miertelne ponosi? b?dziesz,
?ycie za ?ycie.
Bowiem tak zapisane jest tam...
W niebie...

Modl?c si? gor?co wierz?c, ?e twoje modlitwy wys?uchane b?d?,
Padasz na kolana, z wyrazem szczerej skruchy w sercu,
Trzymaj?c w nar?czach miecz przebity krwi? rozlan?,
Szepcz?c prawie bezszelestnie;
Ostatnie s?owa, których tre?ci nikt nie odgadnie.

Na ?o?u ?mierci, odmawiaj?c swoj? spowied? ostatni?,
Kln?c si? na boga wyznajesz grzechy ?miertelne,
I gdy odczujesz ju? ulg? na duszy,
Prosi? b?dziesz o spe?nienie ostatniego ?yczenia...
Gdy w dniu twojego wiecznego spoczynku,
Cia?o si? od duszy rozdzieli,
" Niech na mym grobie nie b?dzie niczego,
Prócz boskiego krzy?a,
Niech nikt nie p?acze,
Niech nikt nie t?skni "

I ju? s?ysz i ju? biegniesz w stron? jasnego ?wiat?a,
W stron? niemego g?osu...
Do niej.

I ju? ostatni blady u?miech zago?ci? na jego twarzy...
Niech twa dusza spoczywa w pokoju, mi?osierny przyjacielu.