By si? tu dosta? sk?ama?em.
Daj u?miech
dam ci wra?enie równie s?odkie,
zmar?e i wynaturzone

Bezczelnie otulony p?aszczem
zas?oni? ?renic? i gdy twój ogon spotkam, rusz?.
Uchyl? r?bk?, zrzuc? materi?
i na plecach napisz? ci ?r?cym kwasem.
By ten t?um wychud?? mow?
zliza? drobiny kurzu z twoich butów
I by roznios?o si? szemranie w?ród
kosmków ró?nobarwnych w?osów

"mrowienie spektakularnie usta?o
czy to znaczy, ?e nie ?yj??"

Powinno?ci? legendy jest zapali? jasne ?wiat?o w swoim ge?cie,
Powinno?ci? idioty jest trzyma? w d?oni ?wiat?? ?arówk?,
I powtarza?, ?e na li?cie nie odkrytej
nie ma nic
nie ma nic
nie ma mnie

?mia? si? b?d? cho?by w fabryce wy?artej
goryczy, skonania, szkar?atnym potem
Jak wysoko stoj? twoje buty?
Jak nisko szare p?ótno,
nie jawi?c si? przed o?tarzem?
Na szali prawdy opluty przewa??