?wiat jest jak ogromna pustynia, taki dziwny, nie zrozumia?y, tajemniczy. trudno sobie wyobrazi? znajduj?cego si? na nim cz?owieka, a jednak. ludzie s? na nim niczym zagubione zwierz?ta szukaj?ce wyj?cia.

tak samo jest z ?yciem. trudno nam jest poj?? jego istot?. cz?owiek podró?uje po nim niczym ?lepiec po drodze. sami nie jeste?my w stanie znale?? tej w?a?ciwej drogi. potrzebujemy przewodnika, przewodnika po ?yciu.

by go znale?? trzeba czasem d?ugo szuka?, nie tygodnie, nie miesi?ce ale lata. ja znalaz?em ju? przewodnika. jest nim gosia, która podarowa?a mi ?wiat?o w ?yciu. ono rozja?ni?o mi oczy.

ona jest niczym dobry pasterz, opiekuj?cy si? swoimi owcami. ja jestem jedn? z tych owieczek, ma??, niewinn?, bezbronn?. ona zapewnia mi bezpiecze?stwo, ona jest t? jedyn?.

ona pomaga mi bezpiecznie przej?? przez ?ycie, kieruje mnie ku dobrej drodze, nie pozwala mi zb??dzi? w mroku.