Mimozami jesie? si? zaczyna,
z?otawa, krucha i mi?a,
To ty, to ty jeste? ta dziewczyna,
która do mnie na ulic? wychodzi?a.

Od twoich listów pachnia?o w sieni,
gdym wraca? zdyszany ze szko?y,
a po ulicach w lekkiej jesieni
fruwa?y za mn? jasne anio?y.

Mimozami zwi?d?o?? przypomina
nie?miertelnik ?ó?ty - pa?dziernik.
To ty, to ty, moja jedyna,
przychodzi?a? wieczorem do cukierni.

Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
w parku p?aka?em szeptanymi s?owy.
Ksi??yc z chmurek prze?witywa? jesienny,
od mimozy z?otej majowy.

Ach czu?ymi, przemi?ymi snami
zasypialem z nim gasn?cym o poranku,
w snach dawnymi bawi?c si? wiosnami,
jak ta z?ota, jak ta wonna wi?zanka.