Pokocha? j? ze zdj?cia na cmentarzu
i wyrwa? je z mogi?y tej milcz?cej
by w pi?knym z?o?y? je o?tarzu
na jego ranie krwi? brocz?cej

Z cierpieniem wielkim patrzy? we?
w jej oczy grzeszno - blado- pi?kne
i z ca?ym sercem ?akn?c jej
ca?owa? zdj?cie ju? wyblek?e

Od ca?owania tego wszystko si? zacz??o
to co si? mia?o sko?czy? ju? na reszcie
bo kiedy nagle zdj?cie si? zniszczy?o
zapragn?? cia?a i co jeszcze?!

Otworzy? grób pokryty warstw? kurzu
co mokry by? od strugi deszczu zimnej
i wskoczy? w ciemno?? jego gruzu
by tam pos?ysze? g?os tej mary wyjnej

Mara siedzia?a na dnie grobu
czekaj?c ju? na wieszcza tego
co w swym ob??dzie za ich obu
dopu?ci? si? czynu strasznego

Podnosz?c wieko trumny ju? ostyg?ej
z nadziej? wielk? swej mi?o?ci
ujrza? postur? mary przebrzyd?ej
maj?cej tylko same ko?ci

I taki mora? z tej historii p?ynie
?eby? uwa?a? na swe czyny kpiarzu
nie kochaj si? nigdy w dziewczynie
z pi?knego zdj?cia na cmentarzu!