Nowy długopis w swym ręku mam ,
I wiem ze w tym pokoju jestem sam ,
Może i mieszka ktoś ze Mną ,
Ale to nie wszystko mój kolego .

Najwyższy czas wyznać prawdę ,
A wtedy będę nadal sam ,
Wiem że kogoś kocham ,
Ale nie wiem czy ta osoba o tym wie ,
Bo z miłością nie raz chciałem wygrać ,
Ale się jeszcze bardziej pogrzebałem ,
I teraz tylko w mym sercu wrze .

Jedną myśl w głowie teraz mam ,
Dlaczego ciągle jestem sam ,
Może szczęścia w miłości nie mam ,
Ale również kolegów Mi brak ,
Bo woleli inny miłości smak .

Pozostaje Mi jedna myśl ,
Wziąć nóż i pociąć się ,
Może wtedy ktoś zobaczy Mnie ,
Jak będę pływał w krwi swej .

Do ręki właśnie ten przedmiot przykładam ,
Błyszczy się okropnie -; ciało me rąbie ,
Zbawieniem ten nóż dla Mnie jest ,
A może znajdę inna śmierć ,
I będzie to powieszenie się .

Po ostrzu palcami kieruje ,
Blask jego oświetla duszę mą ,
Jednak odwagi Mi brakuje ,
By przekonać się jaka droga do duszy mej jest .

Koniec wiersza tego ,
Może pójdę spać do łóżka swego ,
Ale grunt że dzisiaj to zrobiłem ,
A co to że się bardzo śmiercią swą podnieciłem