Miłość jest czymś wielkim.
Nie warto tego marnować.
Wiąże się z kosztem wszelkim.
Nie wolno jej ukrywać i chować.

Choć w naszej były wiatry,
Choć w niej były burze,
Choć przerywa ją każdy,
Ja chcę Cię kochać jak najdłużej.

Chcę wytrwać do końca świata
W tym uczuciu cudnym.
Lecz miłość małolata
Nie jest niczym nudnym.

To głębokie spojrzenia,
Jak w romantycznym filmie.
W czasie ich trwania nie jesteś zbyt blisko,
Lecz wydaje mi się, że jednak tuż przy mnie.

Dotyk zwyczajny mógłby trwać wieczność,
Pocałunek wreszcie nastąpić.
To jednak nie jest konieczność,
Choć bez niego zaczynam w nas wątpić.

Czy ta miłość nie jest przypadkiem
Tylko zauroczeniem?
Czy ona nie jest czasem
Tylko moim westchnieniem?

Na te pytania odpowiedzieć próbuję.
Wciąż szukam odpowiedzi,
Lecz ich nie znajduję...