Gdy si? ogie? na kominku pali,

Lubi? grza? si? przy jego p?omieniu...

I w przekwit?ej m?odo?ci wspomnieniu

Odgrzebywa? te iskry b?yszcz?ce,

Co tryskaj? z p?omienistej fali

I znikaj? w ciemno?ciach gasn?ce...



Z?ote g?oski w ognisku zawarte

W szereg natchnie? minionych uk?adam,

Z?ote mary wstaj?ce spowiadam,

O przesz?o?ci mówi?ce tak wiele,

I na nowo odtwarzam t? kart?,

Co ju? dawno zastyg?a w popiele.



Przez girlandy ta?cz?cych p?omyków

Wzrok mój leci i blaskiem si? pie?ci -

Wszystkie ?ycia prze?nione powie?ci,

Pogrzebane w sercu moim na dnie,

Wyst?puj? z zamglonych tajników

l przez chwil? znów b?yszcz? tak ?adnie.



Na stos jeden u?o?one drewna

Zdaj? mi si? by? stosem pogrzebu,

Sk?d burzliwie uleci ku niebu

Ta poga?ska wszech bogów kap?anka,

Mara jasnej m?odo?ci powiewna,

Biegn?c szuka? nowego kochanka!





Adam Asnyk

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl