Na trze?wo nie mog? ?y?!

Wi?c si? upijam od rana

I zawsze z pe?nego dzbana

Do nocy wci?? musz? pi?;

Za ka?dym kielichem wina

Pi?kniejszym staje si? ?wiat,

I urok m?odzie?czych lat

Wst?powa? w serce zaczyna.



Zaledwie wypró?ni? dzban,

Piosenk? znajduj? na dnie,

A ona d?wi?czy tak ?adnie

W?ród moich samotnych ?cian!

Rozja?nia dusz? pogod?

I z serca zdejmuje ple??,

Weso?a, swobodna pie??

Fantazj? wskrzesza mi m?od?;



I s?ysz? kochanki g?os,

Pierwsze mi?osne zakl?cia,

I chwytam dzban mój w obj?cia,

Padaj?c na flaszek stos -

Zdj?temu b?ogim marzeniem

Zda si?, ?e wracam znów

Do jasnych m?odo?ci snów

Ponad srebrzystym strumieniem!



Po kwiatach s?czy si? zdrój,

A wietrzyk roznosi wonie,

Pier? ogniem szlachetnym p?onie,

Chc? wznowi? rycerski bój,

W dobranym braci orszaku -

Ochoczo biegn? na szturm

I s?ysz? w odg?osie surm:

\"Zwyci?stwo przy bia?ym ptaku!\"



Po?pieszam, co zd??y ko?,

I u nóg kochanki kl?cz?,

Ona z ob?oków rwie t?cz?

I moj? ozdabia skro?;

W rodzinne przychodz? strony

I witam rzucony dom,

I matki radosnym ?zom

Powierzam zdobyte plony...



W po?rodku ojczystych pól...

Lecz tu si? sen mój ucina;

Fantazji gdy braknie wina,

Powraca zg?uszony ból -

Ka?da odnawia si? rana -

Na trze?wo nie mog? ?y?...

A wi?c pozwólcie mi pi?

Z mojego pe?nego dzbana.





Adam Asnyk

27 grudzie? 1868

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl