Dziewcz? pierwiosnki zbiera?o,

Weso?e piosnki ?piewa?o,

A g?os jej p?yn?? po rosie,

W dalekim gin?? rozg?osie.



?piewa?a o m?odym maju,

Co si? przechadza po gaju;

Jak zima przed nim ucieka,

A on jej grozi z daleka,

Rozrzuca jasno?? i kwiecie

I tak króluje na ?wiecie.

?piewa?a o tej m?odzie?y,

Co si? dzi? bawi w ?o?nierzy;

Jak j? widzia?a po b?oniu,

Przelatuj?c? na koniu.

Za co si? bije, to nie wie,

Lecz dobrze ?yczy jej w ?piewie.

A dalej o Matce Boskiej,

Co si? zjawi?a w?ród wioski

I ludek ciemny poucza,

Co mu najbardziej dokucza

I kto dla niego jest wrogiem,

I kto odpowie przed Bogiem.

?piewa?a dalej, ?e z czasem

Stanie lud ca?y pod lasem

I po?a?uje te dziatki,

Co gin? jak ?ci?te kwiatki,

Jako pierwiosnki narodu

Za wcze?nie zesz?e w?ród lodu.

Lecz przecie ?niegi roztaj?,

Sio?a si? kwieciem umaj?,

I lud jak ze snu zbudzony

Stanie dla kraju obrony,

I w wielk? zebrany chmar?

Poci?gnie za kraj i wiar?.



Kiedy tak ?piewa, zza krzaków

Wypada sotnia kozaków,

I wo?a oficer dziki:

\"Dziewczyno, gdzie buntowniki?

Poka? nam drog?, dziewczyno,

Niech te psy marnie wygin?!\"

\"Bóg ci? ukarze, Moskalu -

Odpowie dziewczyna w ?alu -

?e na krew ludzk? tak chciwy

Krwi? zlewasz spokojne niwy

I smutne k?adziesz pokosy

Zabitych na le?ne wrzosy...

Ja nie wiem, co to za jedni,

Lecz zna?am w wiosce s?siedniej

Matki okryte ?a?ob?,

Wi?c ich nie zdradz? przed tob?\".



S?ysz?c to starszy z siepaczy

Doby? janczarki kozaczej

I kul? pos?a? jej z dala

Odpowied? godn? Moskala.



A twarz dziewczyny poblad?a,

U stóp leszczyny upad?a,

Krwi? si? pierwiosnki obla?y,

Na ustach piosnki skona?y.





Adam Asnyk

26 listopad 1867

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl