?ródziemnego Morza brzegiem,

Nad b??kitnych wód przestrzeni?,

Osypane kwiatów ?niegiem

Mirty wiecznie si? zieleni?.



Niebo b?yszczy tak ogni?cie

Zrumienione do?em z ?ekka -

Przez zielone gaju li?cie

Roztopione z?oto ?cieka.



Melodyjnie pluszcze fala,

Wietrzyk w listkach szemrze s?odko,

Canzonett? s?ycha? z dala,

Co wci?? now? d?wi?czy zwrotk?.



Po?ród mirtów zwolna kroczy

Syn chmurniejszej, innej ziemi

I ol?nione spu?ci? oczy

Przed blaskami, przed z?otemi.



Prószy z krzewów bia?e kwiecie,

A on marzy: jak tam w dali

Wicher ?nie?ne zaspy miecie,

Jak tam j?czy, jak si? ?ali,



Jak tam ci??ko jest podró?nym

Po pustkowiach b??dzi? noc?...

I o domu marzy pró?nym,

Gdzie powraca? nie ma po co.



Wtem pie?? zabrzmi: ?Mirty p?on?,

\"Dr?? listkami nieprzytomnie,

Ale silniej dr?y me ?ono.

Luby, luby, ?piesz si? do mnie!\"



A w?drowiec, id?c, wzdycha:

\"Ach, nie dla mnie p?on? kwiaty,

Tam mogi?a stoi cicha,

Gdzie mi zakwit? mirt przed laty.\"



\"Tak, pami?tam! rós? w ogródku,

Zasadzony matki d?oni?,

Ale biedny usech? z smutku:

?zy go moje nie dogoni?.\"



Smutny u?miech znik? mu z twarzy,

Czo?o chmurzy si? bole?niej,

O mogile drogiej marzy,

Wtem znów s?ycha? zwrotk? pie?ni:



\"?piesz o luby! przyb?d? przecie,

Mam dla ciebie dary nowe,

?wie?y u?miech, ?wie?e kwiecie,

?wie?e usta purpurowe\".



Dziwnie mu na dusz? pada

Ten ton pie?ni rozkochanej,

Ta rozkosznych s?ów kaskada

Na otwarte serca rany.



Wi?c ucieka przed tym echem

Na nadbrze?nych ska? kraw?dzie,

Morze wita go u?miechem,

A piosenka ?ciga wsz?dzie.



Piosnka ko?czy: \"W mirtów cieniu

R?czk? ci? nakryje bia??,

Przy canzonet s?odkim brzmieniu

Dobrze ci si? b?dzie spa?o!\"



A w?drowiec dalej kroczy,

Rozwa?aj?c piosnki s?owa:

Ach! nie luba zamknie oczy,

Obca ziemia go pochowa!



I powtarza w zamy?leniu,

Przyciskaj?c pier? zbola??:

\"Przy canzonet s?odkim brzmieniu

Dobrze ci si? b?dzie spa?o!\"





Adam Asnyk

1872

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl