Chór

Szcz??liwy, komu w ?yciu dano

Doczeka? plonu swojej pracy

I ujrze? my?l sw? przechowan?,

I najpi?kniejsze zdoby? wiano



Z k?osów, co nios? mu rodacy.

Szcz??liwy, kto sw? piersi? w?asn?

Wykarmi? ca?e pokolenia

I wytkn?? dla nich drog? jasn?,

I w nowych jutrzniach, co nie gasn?,

Ogl?da dzie?o odrodzenia.



Szcz??liwy, kto szed? naprzód w znoju

Z has?ami, które ludzko?? budz?;

I walcz?c w ciszy i pokoju

Dokona? ludzkich dusz podboju,

Nie za?mionego krzywd? cudz?.



Szcz??liwy! Palmy zwyci?stw z d?oni

Nie wydrze rami? mu niczyje -

Burza go nieszcz??? nie dogoni -

On wyszed? z ciemnej losów toni

I nie?miertelny w sercach ?yje. 

G?os

I naród ?yje, gdy mu przodem

Pochodnia wielkich my?li ?wieci;

I jeszcze wielkim jest narodem,

Gdy si? od?wie?a ?yciem miodem,

Wydaj?c z siebie takie dzieci.



?yje, gdy na ?wiat z jego ?ona

Wychodz? zbrojni wci?? rycerze,

Których wróg ?aden nie pokona,

A ludzko?? ze czci? ich imiona

Wpisuje w dziejów karty ?wie?e.



?yje ten naród, co prawdziw?

Zas?ug? pojmie i ocenia,

I w ?lad za my?l? idzie ?yw?,

I zbiera ?wie?ych k?osów ?niwo

Na drogach swego odrodzenia. 

Chór

Wi?c w uroczystym dzi? obchodzie

Wielkiego m??a czcijmy ?wi?to!

W bratniej mi?o?ci, w bratniej zgodzie,

Nie? mu ?yczenia swe, Narodzie:

Niech ko?czy prac? rozpocz?t?.



Niech rozpo?ciera jasno?? wsz?dzie

I zbiera owoc swoich trudów;

W wielkich zdobywców staj?c rz?dzie,

Niechaj Ojczy?nie swej zdob?dzie

Cze?? i braterstwo wszystkich ludów.



Niech dzie? ten przysz?o?? nam zapowie,

Do której z wolna ludzko?? wiod?

Najszlachetniejsi jej synowie;

A czyn, zamkni?ty dot?d w s?owie,

Najmilsz? b?dzie mu nagrod?.





Adam Asnyk

1879

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl