Zobaczy?em j? tylko na chwil?

I ju? pewnie nie ujrz? jej wi?cej: 

Dziwny los

W moich piersiach wsta?o pragnie? tyle,

Moje serce zabi?o gor?cej 

Na jej g?os.



A jednak?e zostan? nieznany,

Nie wywo?am ?adnego wspomnienia, 

Ani ?zy,

I nie wiedz?c, czy by?bym kochany,

Nieziszczone unios? pragnienia, 

Pró?ne sny.



Gdym j? ujrza?, my?la?em, ?e ona

Przyjdzie do mnie, z anielskim spojrzeniem 

Zwróci twarz

I wyci?gnie ku mnie swe ramiona

Mówi?c: \"Jestem twoim przeznaczeniem - 

Wszak mnie znasz?\"



I my?la?em, ?e przed ni? ukl?kn?,

I zawo?am w nadziemskiej ekstazy 

S?odkim snie:

\"Jesrem wszystkim, co dobre i pi?kne,

Ja ci? kocham nad wszystkie wyrazy, 

Kochaj mnie!\"



Lecz z?udzenie moje krótko trwa?o,

Posz?a dalej, zimno, oboj?tnie: 

Pró?nom dr?a?.

Nie widzia?a, co si? ze mn? dzia?o,

Nie przeczu?a, ?ebym dla niej ch?tnie 

?ycie da?.



I znikn??a, jak w sennym marzeniu,

A jam jeszcze w naszych uczu? wierzy? 

Cichy ?lub,

Bom w tym krótkim przelotnym widzeniu

D?ugie lata s?odkich wzrusze? prze?y? 

U jej stóp/





Adam Asnyk

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl