Pod zwrotnikami rosn? w lasach kwiaty,

Co przybieraj? wzory fantastyczne -

Strój ich niezwyk?y, wdzi?czny i bogaty,

Cudowne barwy, wonie narkotyczne:

I n?c? zmys?y ich korony ?wietne

I te zapachy z pozoru szlachetne.



Ka?dy z nich posta? rzadkiego motyla

Lub przepych kszta?tów nieznanych roztoczy,

Z szczeliny drzewa w b??kit si? wychyla,

Wprawiaj?c w zachwyt podró?nika oczy,

A jednak one soki swoje bior?

Z zgnilizny, w drzewach ukrytej pod kor?.



S? i uczucia, szlachetne z pozorów,

Rozpromienione ca?? blasków t?cz?,

Nadziemskiej miary, cudownych kolorów,

Jakby anio?y, co w b??kitach kl?cz?

I rozsiewaj? idealne wonie,

W których w?drowiec sercem swoim tonie.



A jednak, chocia? taki czar roznosz?,

Chocia? cel w sobie przedstawiaj? wznios?y

I n?c? ludzi nieznan? rozkosz?,

One na drzewie zbutwia?ym wyros?y;

Z g??bi tajnego powsta?y zepsucia -

Te fantastycznie b?yszcz?ce uczucia.





Adam Asnyk

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl