Precz ze zw?tpieniem, co ?amie

I m?skich pozbawia si?!

Niech targa skrwawione rami?

?a?cuch, co w cia?o si? wpi?.



Precz z ma?oduszn? rozpacz?!

Nie wolno rozpacza? nam!

Niech my?li zuchwale skacz?

Do niebios zamkni?tych bram!



Niech biegn? jak hufce zbrojne

I sztandar rozwin? swój,

Niech spiesz? na ?wi?t? wojn?,

Na wielki o prawd? bój.



Niechaj nas kl?ski nie strasz?,

Niech has?o bojowe brzmi:

Za nasz? wolno?? i wasz?!

Za przysz?ych braterstwa dni!



Cho? jeden za drugim pada

Z czcicieli duchowych zórz,

Cho? przemoc, odst?pstwo, zdrada

W ich ?onie zatapia nó?,



Cho? twierdza w gruzy si? wali,

Cho? p?onie nad g?ow? dom

Nie dajcie, zakuci w stali,

Przyst?pu rozpaczy ?zom!



Lecz or?? dobrawszy ?wie?y,

W obronie cz?owieczych praw,

Ostatnia garstko rycerzy,

Do ko?ca swe czo?o staw!



Duch ludzki wszak nie na wieki

W krwio?erczych zaton?? snach

I szydz?c z jutrzni dalekiej

Uwielbi? przemoc i strach.



Nie zawsze narodów pycha,

Bezmy?lna w?adania chu?,

Przed si?? ugnie si? cicha,

By w oczy ofiarom plu?.



Nie zawsze, na cudze chciwa,

B?dzie w?ród przekle?stw i skarg

Ku? drugim kajdan ogniwa,

A? w?asny zakuje kark.



Powoli ?wiat?o si? wciska

I dalej posuwa w g??b...

A jak Jerycho w zwaliska

Od d?wi?ku run??o tr?b,



Tak runie w ?wietlanej zorzy

Wi?zienia ponury gmach...

I ludzko?? oczy otworzy

Po przykrych zbudzona snach.



Wi?c w naszym krwawym pochodzie

Zw?tpienie i rozpacz precz!

Ze szcz??ciem ludzko?ci w zgodzie

Uchwy?my duchowy miecz.



Chocia? nas wrogi opasz?,

Niech has?o bojowe brzmi:

Za nasz? wolno?? i wasz?!

Za przysz?ych braterstwa dni!

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl