S?yszycie? Pó?noc ju? bije,

Rok stary w mg?y si? rozwiewa,

Jak sen przepada...

Krzyczmy: Rok Nowy niech ?yje!

I rwijmy z przysz?o?ci drzewa

Owoc, co wiecznie dojrzewa,

A nie opada.



Rok stary jak ziarnko piasku

Stoczy? si? w czasu przestrzenie;

Czy? go ?a?owa??

Niech ginie! bez ?zy, oklasku,

Jak ten gladiator w arenie,

Co upad? niepostrze?enie

Czas go pochowa?.



Bywa?y lata, ach! krwawsze,

Z rozpaczy j?kiem lec?ce

W przesz?o?ci mrok.

A echo powraca zawsze,

Przynosz?c skargi pal?ce...

Precz z smutkiem! ?ycze? tysi?ce

Na Nowy Rok!

Spod gruzów rozbitych z?udze?

Wynie?my ark? rodzinn?

Na sta?y l?d!

Duchowych ??dni przebudze?,

Pot?g? sta?my si? czynn?

Bacz?c, by w stron? nas inn?

Nie uniós? pr?d.



Rozumu, niezgi?tej woli,

Prawdziwej duchowej si?y

I serc czysto?ci!

A Bóg nam stan?? pozwoli,

I z naszej skromnej mogi?y

Dzieci si? b?d? uczy?y,

Jak ?y? w przysz?o?ci.



W olbrzymim pokole? trudzie

B?d?my ogniwem ?a?cucha,

Co si? po?wi?ca,

Nie marzmy o ?atwym cudzie!

Najwy?szy heroizm ducha

Jest walk?, co nie wybucha,

Prac? bez wie?ca.



Uderzmy w kielichy z winem

I bratnie podajmy d?onie,

Wszak?e ju? czas!

Cho? ró?ni twarz? lub czynem,

Niech nas duch jeden owionie,

Niech zadr?y mi?o?ci? w ?onie

I z??czy nas!



Bo mi?o?? ta, która p?ynie

Z poznania ziemskiego m?tu,

Jest ?wiat?em dusz!

Cho? Bogu wznosi ?wi?tynie,

Potrafi zst?pi? bez wstr?tu

I wyrwa? s?abych z odm?tu

W po?rodku burz.



Niech ?yj? pierwsi w narodzie,

Je?eli zawsze s? pierwsi

I w Po?wi?ceniu!

Gdy z czasu potrzeb? w zgodzie,



W szlachetnym czynie najszczersi, Sw? dum? umieszcz? w piersi,

A nie w imieniu!



I ci, co ?adnej spu?cizny

Na grobie matki nie wzi?li

Prócz ?ez - niech ?yj?!

Je?eli mi?o?? ojczyzny

Jako synowie poj?li

I na wy?omie stan?li,

Gdzie gromy bij?.



Spe?nijmy puchary do dna

I ?yczmy sobie nawzajem

Szcz??liwych lat!

Niech my?l powstanie swobodna

I ?wiat?o b?y?nie nad krajem!

Bogu w opiek? oddajem

Przysz?o?ci kwiat.



Tych naszych braci, co cierpi?,

Mi?o?ci? nasz? podnie?my

M?cze?ski ród.

Niech od nas pociech? czerpi?,

Nadziej? w ich sercach wskrze?my,

Wo?aj?c: jeszcze jeste?my

Niech ?yje lud!

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl