Pewnego razu Nie Wiem Kto

raniutko wstał z pościeli, .

na głowę włożył Nie Wiem Co,

na nogi włożył Nie Wiem Co,

do torby włożył Nie Wiem Co -

i tyle go widzieli!



I wcale mu nie było źle,

gdy się tak włóczył Nie Wiem Gdzie

na słońcu, w deszczu, w cieniu -

obiady jadał albo nie,

odpocząć siadał albo nie

i wcale tym nie martwił się,

i grywał na grzebieniu...



I od tej pory Nie Wiem Jak

odnaleźć go na świecie...

I nie wie ryba ani rak,

i nie wie zwierze ani ptak,

i pewnie wy nie wiecie!

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl