Każdy dzień cię zabiera, każdy mi cię kradnie

I jest mi coraz puściej, coraz bardziej źle,

W skrytości serca ważę i przeliczam na dnie

To wszystko, co jest za mną, co przeciwko mnie.



I przyznaję się w głębi do wszelkich słabości,

Do wszystkich klęsk, nieudań i bolesnych strat - 

Tylko wyrzec nie mogę się owej miłości,

Która mi ciebie daje i zasłania świat.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl