Na wzorzystym jarmarku, gdzie farby nierówne

korali i lusterek - tam

kupi? drewniany instrument

pe?en dzwoni?cych gam.



Lutni? podobno. Wi?c uczy?

struny niezwykle cienkie

wielu ?agodnych nutek

przej?ty bólem i l?kiem.



Na wybrze?u, gdzie chudy chart

nozdrza poda? ku górze i smycz?

?ci?ga? twardo - on gra?

i ucisza? ro?liny nieliczne.



Ta?czy?a sól. Wiatry krzep?y,

ptaki zacz??y p?on??,

wielkie ?odzie p?ka?y jak mia?d?one orzechy

i zsuwa?a si? ziemia ku domom.



Ptak uderzy? o wod?, gdzie Odys

wraca? wsparty plecami o maszt,

a ju? wtedy p?on??a m?odo??

i ?a?osny lament w?ród miast.



Wrzask ob?oków kr??y? nad g?ow?,

falowa?o powietrze, kamie?,

bursztyn w rz?sach sosen pionowo

spada? hucz?c i trawy ?ama?.



Wi?c zatrzyma? struny i przez

wybrze?e szed? o wyspach ?ni?c foczych;

tylko wiatr gra? na smyczy, gdy pies

jak ster prowadzi? mu oczy.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl