Uspokój serca zegarów,

zm?czone s? -

?arówkom przyga? powieki, za d?ugo patrz? na nas,

tramwajom pozwól odpocz??,

niechaj nie drepc? wci??

i domom zabro? si? wspina?

w miastach ob?ych jak w dzbanach.



Zdyszanym ko?om poci?gów

kwietny spoczynek naka?,

p?uca motorów nape?nij cisz? wonn? od gwiazd,

trupim wydechem spalin

niech si? wi?cej nie ?ali

kominów wysoki pochód w nieodgadniony czas.



Sprz?tom naszym milcz?cym g?os zamar?y wyzwól,

piórom ze?lij wytchnienie, papier zostaw bez liter,

niech przemówi? znad pó?ek ksi??ki kurzem przybite,

krajobrazy wi?zione na p?ótnach

niech zejd? w pokoje nasze -



Za wszystkie rzeczy smutne,

za wszystkie serca maszyn

prosimy Ci?, Panie.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl