Zza czarnej portiery wysuwa si?

            Dama w czerni i chustk? z?ot? w z?bach ssie,

i g?ow? ci??k? od czarnych my?li ko?ysze

            na obie czarne strony

(smutna Dama wyj?ca jak pies do miesi?ca,

            m?c?ca czarn? cisz?). -

A spod zwojów jedwabiu z?otego jak s?o?ca

            blady g?upiec patrzy zaczajony,

            d?o? w muszl? z?o?ywszy nad uchem -

i trwo?nie ws?uchuje si? w kroki id?ce,

            i p?aszczy si? na pod?odze:

bo to wkracza czarny Wuj o jednej nodze

            i staje w milczeniu g?uchem... 

            Nagle

            rozwiewaj? si? portier czarne ?agle,

spada oliwna lampa jak ?elazna ?liwa

i wbiega Rado??, Rado?? nad wyraz szcz??liwa.

Chwyta ?a?obn? pani? za fioka czarnego,

G?upca za r?k?, Wuja za po?? kaftana -

tak ?mieje, tak ?mieje, jakby by?o z czego,

            dziewczyna zwariowana.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl