?wieci?y trzy ksi??yce,

        Lecia?y trzy czarownice. 

    Lecia?y z daleka po niebieskich drogach, 

    czasem gin??y w chmurze -

- a na ?ysej Górze

diabe?, diabe? na nie czeka? 

    o z?otych rogach.



        Jedna mia?a rudy w?os, 

        na czarnej miotle lecia?a w skos. 

        Hej! Hej! Hej! Hej! 

        Druga, jak ?ma siwa, 

        trzyma?a si? o?oga 

            pó??ywa - 

        Hej! Hej! Hej! Hej! 

        A trzecia nieboga, 

        podobna do bia?ej jaskó?ki, 

mia?a z?ociste w?osy, na nich wieniec z witu?ki

rwanej o pó?nocku na ??ce

w miesi?cznej po?wiacie.

Mia?a usta czerwone, cia?o kocim sad?em 

            ?wiec?ce 

i oczy p?on?ce cierpieniem upad?em. 

    Jecha?a na ?opacie. 

Hej! Hej! Hej! Hej!



Na ?ysej Górze, pod cieniem trzech krzy?y,

diabe? zasiad? pos?pny przy ognisku czerwonem, 

        owin?? si? ogonem, 

    r?kami obj?? kopyta 

    i czarownic si? pyta: 

    tej, której w?os ry?y, 

    tej, co siwa trz?s?ca, 

    i tej, która srebrniejsza ni?li talerz miesi?ca: - 

    Za co go kochaj? -? 

        I rzecze ta ry?a ruda: 

        "Kocham ci? szatanie, 

mi?uj? ci? me usta za twe ca?owanie, 

        za szale?stw cuda. 

            Ty? m??! 

        Kto ci? zazna?, ten twój! 

        Ramieniem mnie zwi?? 

        i zawsze przy mnie stój! 

Wszystko jest k?amstwem w ?wiecie, prócz twego u?cisku,

on jest trójk?tem w gwie?dzie Salomona,

ku niemu lec? jak b?yskawica

w drzew nocnym szumie, w nietoperzy pisku, 

    ja, czarownica szalona!"

    - I rzecze ta stara siwa, 

    brzydka jak p?az:    

"Cia?o moje - pusta p?achta,

skarby z niej wykrad? mi czas. 

    Tak to bywa. 

    Kochali mnie ksi??a, szlachta, 

    królowie, pany, sam Bóg!

Dzi? jam zdeptana si?? m?odych nóg,

jako szczypawka lub skorek,

i jeno dla ciebie jeszcze skarb zawiera 

    mój pusty worek. 

    Noc?, gdy ksi??yc prószy, 

    przychodzisz ku mnie - 

    stajesz u wezg?owia 

    i chciwymi r?kami w cia?a mego trumnie 

    szukasz pi?knej jak kwiat z?otog?owia 

                mej duszy. 

    Ty jeden, jeden jeszcze chcesz czego? ode mnie. 

    Wi?c wlok? si? za tob? w niepowrotne ciemnie 

        i kocham ci?, kocham, szatanie, 

    za ?ask? twoja: - cudne po??danie!"



    -Szatan milczy, g?adzi brod?, 

    na trzeciej czarownicy spogl?da urod? 

    i wzywa j? do siebie, sadza na kolanach, 

    - ja?owiec trzaska w polanach. 

I p?yn? ciche s?owa, smutne jak ?piew ?ab?dzi: 

    "T?sknota mnie tu p?dzi, 

    t?sknota wichrowa 

    i ?a?o?? bez miary. - 

    -Ty mi dochowaj wiary 

    i nie krzywd? mnie bez winy. 

    Za mi?o?? zap?a? mi?o?ci?, 

    za po??danie pragnieniem - 

    cho? jeste? jeno ciemno?ci? 

        i Bo?ym cieniem. - 

    Zabierz mnie do domu 

    nie daj mnie nikomu, 

    ani ludziom ani bogom, 

    przyjacio?om, ani wrogom, 

    gdy? nigdy nie s?yszano, 

    nigdy nie mówiono, 

    by diabe?, diabe? rzuci? dusz? pot?pion?!"



Na ?ysej Górze czerni? si? trzy krzy?e,

ta?cz? wko?o widma bia?e i cienie chy?e. 

Hej! Hej! Hej! Hej!

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl