Dziadzio siedzia? w pracowni przed sztalug?,

pali? cygaro,

bra? p?dzel do ust, namy?la? si? d?ugo, 

strz?sa? jedwabny popió? w popielniczk? star?.

Rozrabia? na palecie soki fijo?kowe,

deszczówk? pomieszan? z zieleni? wiosenn? 

i mleko migda?owe z sjenn?. 

?lad o?ówka wyciera? kawa?kami chleba, 

a po kobalt przez okno si?ga? a? do nieba.

Malowa? rozrzewnieniem i s?o?cem

siwki, grzywki, kopytka ta?cz?ce i l?ni?ce, 

oczy pe?niejsze ognia od oczu Hiszpanek 

i zady rozt?czone jak ba?ki mydlane, 

jak grupy grzybków barwne miasteczka i chaty,

i ??ki, i dziedziców jak sumy w?satych. 

A za fotelem dziadzi kiwaj?c si? sta? 

m?dry ?ydek Immerglück albo Himmelblau,

inni czyhali we drzwiach, a inni w ogrodzie,

a? s?odko ?pi?cy sko?czy swój sen o pogodzie.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl