S?uchawka hebanowa na d?ugim, zielonym sznurze, 

w której si? tercz?c dziwny cud poczyna.

Trzymam j? w lewej r?ce, trzymam jak rozkwit?? ró??, 

jak czark? pe?n? najlepszego wina.



Jak muszl? p?ask?, w której s?odka my?l ciekawa dzwoni, 

jak ma?e, ciemne, ciep?e w?asne s?o?ce.

Mi?o mie? cud na sznurku i zamkn?? go w lewej d?oni, 

by d?wi?cza? z cicha, jak dukat w skarbonce,



S?uchawko hebanowa, azylu u ko?ca drogi, 

któr? my?l biegnie po zielonym sznurze,

tr?bko pe?na milczenia i szeptów w?ród s?odkiej trwogi, 

jak przy szeptaniu z swym anio?em stró?em,



czy to wy cud tworzycie, przedmioty, ozi?ble czynne, 

w których g?os mi?y l?ni, jak r?ni?ty diament,

czy te? on w sercu moim gra, a wy i wszystko inne 

to tylko ?ycie i pretekst, i zam?t?

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl