Zamyka?em wiedz? w szufladkach

wymienia?em paj?czaki stawonogi i kr?gowce

myli?em na niebie gwiazd? pierwsz? z ostatni?

nie rozumiej?c kamieni - nazywa?em

notowa?em w zeszycie spostrze?enia

wiedzia?em ?e kiedy przylec? drozdy i ?ó?te pliszki

mo?na ju? spa? przy otwartym oknie -

?e po wilgach i derkaczach przychodzi pierwsza burza

?e s?onka w?druje tylko w nocy a wy?e? ma brwi nad oczami

poznawa?em g?uszca po zielonej piersi

zimorodka po czerwonych nogach

dostrzeg?em ?e wiewiórka jest od spodu bia?a

?e czajki k?ad? dzioby na ziemi

?e kwiaty zapylone noc? nie s? nigdy ciemne

?e w maju kwitn? ro?liny niskie a w czerwcu wysokie

mówiono ?e mo?na szuka? prawdopodobie?stwa

i utraci? prawd?

?e prac doktorskich teraz si? nie czyta tylko si? je liczy

?e króla naj?atwiej uwie?? albo trudno si? do niego dopcha?

?e wi?cej jest dowodów na istnienie Pana Boga

ni? na istnienie cz?owieka

?e piek?o to po prostu ?ycie bez sensu

czyta?em na cmentarzu: "Tu le?y Maria Dymek,

ducha odda?a Bogu,

ziemi - cia?o, jezuitom - domek. Dobrze si? sta?o"

Chwyta?em si? jeszcze teologii za r?k?

pyta?em czy anio? spowiadaj?cy by?by do zniesienia

dzieli?em grzechy na ?miertelne to znaczy ciche i lekkie

- inaczej ha?a?liwe

podgl?da?em czysto?? po obu stronach ?niegu

wreszcie wzruszy?em ramionami: przecie? wszystkie s?owa

sprawiaj?

?e si? widzi tylko po?ow?

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl