Nie przyszed?em pana nawraca?

zreszt? wylecia?y mi z g?owy wszystkie m?dre kazania

jestem od dawna obdarty z b?yszczenia

jak bohater w zwolnionym tempie

nie b?d? panu wierci? dziury w brzuchu

pytaj?c co pan s?dzi o Mertonie

nie b?d? podskakiwa? w dyskusji jak indor

z czerwon? kapk? na nosie

nie wypi?kniej? jak kaczor w pa?dzierniku

nie podyktuj? ?ez, które si? do wszystkiego przyznaj?

nie zaczn? panu wlewa? do ucha ?wi?tej teologii ?y?eczk?



po prostu usi?d? przy panu

i zwierz? swój sekret

?e ja, ksi?dz,

wierz? Panu Bogu jak dziecko

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl