I nagotowa? Pan ryb? wielk?

?eby po?kn??a Jonasza



Jonasz syn Ammitaja

uciekaj?c od niebezpiecznej misji

wsiad? na okr?t p?yn?cy

z Joppen do Tarszisz



potem by?y rzeczy wiadome

wiatr wielki burza

za?oga wyrzuca Jonasza w g??boko?ci

morze staje od burzenia swego

nadp?ywa przewidziana ryba

trzy dni i trzy noce

modli si? Jonasz w brzuchu ryby

która wyrzuca go w ko?cu

na such? ziemi?



wspó?czesny Jonasz

idzie jak kamie? w wod?

je?li trafi na wieloryba

nie ma czasu westchn??



uratowany

post?puje chytrzej

ni? biblijny kolega

drugi raz nie podejmuje si?

niebezpiecznej misji

zapuszcza brod?

i z daleka od morza

z daleka od Niniwy

pod fa?szywym nazwiskiem

handluje byd?em i antykami



agenci Lewiatana

daj? si? przekupi?

nie maj? zmys?u losu

s? urz?dnikami przypadku



w schludnym szpitalu

umiera Jonasz na raka

sam dobrze nie wiedz?c

kim w?a?ciwie by? 

parabola

przy?o?ona do g?owy jego

ga?nie

i balsam przypowie?ci

nie ima si? jego cia?a

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl