Zapraszamy do odwiedzenia Chorwacji, gdzie piękna pogoda jest gwarantowana a wspaniałe zabytki i przyroda usatysfakcjonują gusta każdego - Chorwacja serdecznie zaprasza.
wybierz autora
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
P
R
S
T
U
W
Y
Z
Ż
najpopularniejsze wiersze

1. Autor: Adwentowicz Artur

Tytuł: Oda do miłości z Alp

Odsłon: 9030

2. Autor: Kijanka Mateusz

Tytuł: Kiedy jestem sam

Odsłon: 7211

3. Autor: Twardowski Jan

Tytuł: Do albumu

Odsłon: 6909

4. Autor: Cyl Aniela

Tytuł: Pasterz

Odsłon: 6673

5. Autor: Janota Artur

Tytuł: Spotkanie

Odsłon: 6365

6. Autor: Baczyński Krzysztof Kamil

Tytuł: Miłość

Odsłon: 6253

7. Autor: Szymborska Wisława

Tytuł: Nic dwa razy

Odsłon: 5473

8. Autor: Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Tytuł: Lubię, kiedy kobieta...

Odsłon: 4975

9. Autor: Dolęga Aleksandra Agata

Tytuł: Miniaturki (AAD)

Odsłon: 3841

10. Autor: Szpinda Anna

Tytuł: Bydgoskie Stare Miasto

Odsłon: 3715

  
witamy

Witamy w serwisie poetycki.net

Znajdziecie tu wiersze, poematy i liryki zarówno autorów, którzy na stałe zapisali się złotymi zgłoskami w historii polskiej literatury, jak również próbkę twórczości autorów mało znanych, często dopiero rozpoczynających swoją podróż do wnętrza duszy.

Mamy nadzieję, że wiersze zaprezentowane tutaj staną się dla każdego z nas pewną odskocznią od rzeczywistości.

Tragedia Profesjonalna

Autor: Gałczyński Konstanty Ildefons

Tytuł: Tragedia Profesjonalna

Wyświetleń: 130 




Akt I



Debiut



Najprzód wierszyk napisałem,

potem wierszyk podpisałem

pseudonimem "Groźny Ali".



potem zrobiłem winietkę:

lirę, gwiazdkę, ptaszków setkę;

potem nie wydrukowali. 







Akt II



Wiersze wybrane



To tak się łatwo mówi

w słonecznym gabinecie:

- My to już wam ułożymy,

wy tylko to wszystko zbierzecie.

- Umowa? - Na przyszły wtorek.

- Pieniądze? - Na przyszły piątek,

Słowem: rzeczowość, księgowość

i rytm, i cykl, i porządek.



Lecz nocą rytm jest inny,

inny jest pejzaż ze zmierzchem:

z maszynopisów zimnych

znowu parują wiersze;



Księżyc, jak przeczuwacie,

ciurkiem. Cisza w krąg.

I nagle: Skumbrie w tomacie,

skumbrie w tomacie,

pstrąg.



Ojej! A niech to wciórności,

cholera, mżawka i morka!

bo znów: Inge Bartsch, aktorka

zaginiona wśród tajemniczych okoliczności...



Zaginiona? I na tym koniec!

Rozumie się przez się samo.

Niestety: głos w telefonie:

- Ta Inge Bartsch... - O mamo!



Liryka, ta pańska dawna...

- Kto mówi? - To ma coś z fal;

liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal.



Nie mogę! Na brodę Jacka

Pugeta! Ja się rozsypię!

Znów. Kraków, Wieża Mariacka,

znów gwiazdy jak tysiąc skrzypiec.



Nie mogę. O nocy gorzka! Rodacy,

dajcie mi dłoń!

Zaczarowany (ratunku!)

Zaczarowana (milicja!)

Zaczarowany

koń. 







Akt III



Ostania metafora



Paganini zdanie drwiące

zanotował jadąc w łodzi:

że "sztuka jest jak słońce:

recenzentom nic nie szkodzi".





-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl


:: Code by SkinU ::