Odi profanum vulgus. Ko?ció? czy kawiarnia,

Republika czy koni, wiec szewców czy armia,

Naród, gmina, rodzina, uczelnia, czytelnia -

Wszystko chaos i zgroza, i pustka ?miertelna.



I w tym hucznym stuleciu tyra?skiej wspólnoty,

?ród g?upich wielkorz?dców i t?pej ho?oty,

Gdzie patos lwi rozdyma mrówcz? krz?tanin?,

Gromadz?c ludzko?? w nudn?, mieszcza?sk? rodzin?,

Gdzie pustego ko?cio?a krzykliwi papie?e

Na gruzach Babilonu - babilo?skie wie?e

Wznosz? po?ród szwargotu wyszczekanych maszyn,

A chciwa czer? szpieguje samotno?? serc naszych,

W tym wieku rozj?trzonym, wyd?tym, okrutnym -

Przechodz?, mijam, milcz?: obcy, zimny, smutny.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl