Zapraszamy do odwiedzenia Chorwacji, gdzie piękna pogoda jest gwarantowana a wspaniałe zabytki i przyroda usatysfakcjonują gusta każdego - Chorwacja serdecznie zaprasza.
wybierz autora
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
P
R
S
T
U
W
Y
Z
Ż
najpopularniejsze wiersze

1. Autor: Adwentowicz Artur

Tytuł: Oda do miłości z Alp

Odsłon: 9029

2. Autor: Kijanka Mateusz

Tytuł: Kiedy jestem sam

Odsłon: 7208

3. Autor: Twardowski Jan

Tytuł: Do albumu

Odsłon: 6908

4. Autor: Cyl Aniela

Tytuł: Pasterz

Odsłon: 6672

5. Autor: Janota Artur

Tytuł: Spotkanie

Odsłon: 6363

6. Autor: Baczyński Krzysztof Kamil

Tytuł: Miłość

Odsłon: 6251

7. Autor: Szymborska Wisława

Tytuł: Nic dwa razy

Odsłon: 5472

8. Autor: Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Tytuł: Lubię, kiedy kobieta...

Odsłon: 4975

9. Autor: Dolęga Aleksandra Agata

Tytuł: Miniaturki (AAD)

Odsłon: 3839

10. Autor: Szpinda Anna

Tytuł: Bydgoskie Stare Miasto

Odsłon: 3715

  
witamy

Witamy w serwisie poetycki.net

Znajdziecie tu wiersze, poematy i liryki zarówno autorów, którzy na stałe zapisali się złotymi zgłoskami w historii polskiej literatury, jak również próbkę twórczości autorów mało znanych, często dopiero rozpoczynających swoją podróż do wnętrza duszy.

Mamy nadzieję, że wiersze zaprezentowane tutaj staną się dla każdego z nas pewną odskocznią od rzeczywistości.

Tango jesienne

Autor: Jasieński Bruno

Tytuł: Tango jesienne

Wyświetleń: 129 




Z.K. 

  

Jest chłodny dzień pąsowy i olive. 

Po rżyskach węszy wiatr i ryży seter. 

Aleją brzóz przez klonów leitmotiv 

Przechodzisz ty, ubrana w bury sweter. 



Od ściernisk ciągnie ostry, chłodny wiatr. 

Jest jesień, szara, smutna polska jesień... 

Po drogach liście tańczą pas-de-quatre 

I po kałużach zimny ciąg ich niesie. 



Dziś upadł deszcz i drobny był, jak mgła. 

W zagonach błyszczy woda mętno-szklista. 

Wyskoczył zając z mchów i siadł w pół pas. 

Słońcempijany mały futurysta. 



Po polach straszą widma suchych iw, 

A każda iwa, jak ogromna wiecha... 

Aleją brzóz przez klonów leitmotiv 

Przechodzisz ty samotna, bezuśmiecha... 



I tyle dumy ma twój każdy ruch 

I tyle cichej, smutnej katastrofy. 

Gdy, idąc drogą tak po latach dwóch 

Ty z cicha nucisz moje śpiewne strofy...





-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl


:: Code by SkinU ::