Mój głos wewnętrzny

niczego nie odradza



ani nie mówi tak

ani nie



jest słabo słyszalny

i prawie nieartykułowalny



nawet jeśli się bardzo głęboko pochyli

słychać tylko oderwane

od sensu sylaby



staram się go nie zagłuszać

obchodzę się z nim dobrze



udaję że traktuję go na równi

że mi na nim zależy



czasami nawet

staram się z nim rozmawiać

- wiesz wczoraj odmówiłem

nie robiłem tego nigdy

teraz też nie będę



- glu - glu



- no więc sądzisz

że dobrze zrobiłem



- ga - go - gi



cieszę się że się zgadzamy 



- ma - a -



- no a teraz wypocznij

jutro znów pogadamy



nie jest mi na nic potrzebny

mógłbym o nim zapomnieć



nie mam nadziei

trochę żalu

gdy leży tak

przykryty litością

oddycha ciężko

otwiera usta

i stara się podnieść

bezwładną głowę





                                        Studium przedmiotu, 1961

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl