Teraz kiedy zostali?my sami mo?emy porozmawia? ksi??? jak m??czyzna 

z m??czyzn?

chocia? le?ysz na schodach i widzisz tyle co martwa mrówka

to znaczy czarne s?o?ce o z?amanych promieniach

Nigdy nie mog?em my?le? o twoich d?oniach bez u?miechu

i teraz kiedy le?? na kamieniu jak str?cone gniazda

s? tak samo bezbronne jak przedtem To jest w?a?nie koniec

R?ce le?? osobno Szpada le?y osobno Osobno g?owa

i nogi rycerza w mi?kkich pantoflach



Pogrzeb mie? b?dziesz ?o?nierski chocia? nie by?e? ?o?nierzem

jest to jedyny rytua? na jakim troch? si? znam

Nie b?dzie gromnic i ?piewu b?d? lonty i huk

kir wleczony po bruku he?my podkute buty konie artyleryjskie werbel 

werbel wiem nic pi?knego

to b?d? moje manewry przed obj?ciem w?adzy

trzeba wzi?? miasto za gard?o i potrz?sn?? nim troch?



Tak czy owak musia?e? zgin?? Hamlecie nie by?e? do ?ycia

wierzy?e? w kryszta?owe poj?cia a nie glin? ludzk?

?y?e? ci?g?ymi skurczami jak we ?nie ?owi?e? chimery

?apczywie gryz?e? powietrze i natychmiast wymiotowa?e?

nie umia?e? ?adnej ludzkiej rzeczy nawet oddycha? nie umia?e?



Teraz masz spokój Hamlecie zrobi?e? co do ciebie nale?a?o

i masz spokój Reszta nie jest milczeniem ale nale?y do mnie

wybra?e? cz??? ?atwiejsz? efektowny sztych

lecz czym?e jest ?mier? bohaterska wobec wiecznego czuwania

z zimnym jab?kiem w d?oni na wysokim krze?le

z widokiem na mrowisko i tarcz? zegara



?egnaj ksi??? czeka mnie jeszcze projekt kanalizacji

i dekret w sprawie prostytutek i ?ebraków

musz? tak?e obmy?li? lepszy system wi?zie?

gdy? jak zauwa?y?e? s?usznie Dania jest wi?zieniem

Odchodz? do moich spraw Dzi? w nocy urodzi si?

gwiazda Hamlet Nigdy si? nie spotkamy

to co po mnie zostanie nie b?dzie przedmiotem tragedii



Ani mam wita? si? ani ?egna? ?yjemy na archipelagach

a ta woda te s?owa có? mog? có? mog? ksi???

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl