Ledwo s?oneczko uderzy

W okno z?ocistym promykiem,

Budz? si? ho?y i ?wie?y 

Z antypa?stwowym okrzykiem. 



Zanurzam si? a? po uszy

W mi?ej moralnej zgnili?nie

I najserdeczniej uw?aczam

Bogu, ludzko?ci, ojczy?nie. 



Komunizuj? godzink?,

Zatruwam ducha, a pó?niej

Albo szkaluj? troszeczk?,

Albo, gdy ?wi?to jest, blu?ni? 



Za?miecam j?zyk z lubo?ci?,

Znieprawiam, do z?ego kusz?,

Zakusy mam bolszewickie

I s?cz? jad w m?ode dusze. 



Czasem mnie wujcio odwiedza,

Mi?y, niechlujny staruszek,

Czytamy sobie, czytamy

Talmudzik, Szulchan-Aruszek. 



Z wujciem, jewrejem brodatym,

Emisariuszem sowietów,

?piewamy pierwsz? brygad?,

Chodzimy do kabaretów. 



Od oficerów znajomych

Wy?udzam w czasie kolacji

Sekrecik jaki? sztabowy

Lub planik mobilizacji. 



Cz?sto mam misje specjalne

To w Druskiennikach, to w Kielcach

I wywrotowców werbuj?

Na rozkaz Moskwy do Strzelca. 



Do domu wracam pogodny,

Lekki jak ma?a ptaszyna,

W cichym mieszkaniu na Ch?odnej,

Czeka drukarska maszyna. 



Odbijam sobie, odbijam

Zielone dolarki ?liczne,

Komunistyczn? bibu??,

Broszurki pornograficzne. 



A potem ma?a orgijka

W ramionach p?omiennej Chajki!

(Mam w domu tak? sadystk?

Z odsskiej czerezwyczajki.) 



I cho? mam milion rozkoszy

Od Chajki krwawej i ry?ej,

To ci??ko mi! Nie na sercu,

Lecz wprost przeciwnie i ni?ej. 



Niech si? ci??arem tym ze mn?

Podzieli który? z rodaków!

Mój Bo?e ile tam siedzi

G?upich endeckich pismaków.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl