w?a?ciwy pojedynek Apollona 

z Marsjaszem 

(s?uch absolutny 

kontra ogromna skala) 

odbywa si? pod wieczór 

gdy jak ju? wiemy 

s?dziowie 

przyznali zwyci?stwo bogu 



mocno przywi?zany do drzewa 

dok?adnie odarty ze skóry 

Marsjasz 

krzyczy 

zanim krzyk jego dojdzie 

do jego wysokich uszu 

wypoczywa w cieniu tego krzyku 



wstrz?sany dreszczem obrzydzenia 

Apollo czy?ci swój instrument 



tylko z pozoru 

g?os Marsjasza 

jest monotonny 

i sk?ada si? z jednej samog?oski 

A 



w istocie 

opowiada 

Marsjasz 

nieprzebrane bogactwo 

swego cia?a 



?yse góry w?troby 

pokarmów bia?e w?wozy 

szumi?ce lasy p?uc 

s?odkie pagórki mi??ni 

stawy ?ó?? krew i dreszcze 

zimowy wiatr ko?ci 

nad sol? pami?ci 



wstrz?sany dreszczem obrzydzenia 

Apollo czy?ci swój instrument 



teraz do chóru 

przy??cza si? stos pacierzowy Marsjasza 

w zasadzie to samo A 

tylko g??bsze z dodatkiem rdzy 



to ju? jest ponad wytrzyma?o?? 

boga o nerwach z tworzyw sztucznych 



?wirow? alej? 

wysadzan? bukszpanem 

odchodzi zwyci?zca 

zastanawiaj?c si? 

czy z wycia Marsjasza 

nie powstanie z czasem 

nowa ga??? 

sztuki - powiedzmy - konkretnej 



nagle 

pod nogi upada mu 

skamienia?y s?owik 



odwraca g?ow? 

i widzi 

?e drzewo do którego przywi?zany by? Marsjasz 

jest siwe 



zupe?nie

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl