Ja, kiedy usta ku twym ustom chylę,

nie samych zmysłów szukam upojenia,

ja chce, by myśl ma omdlałą na chwile,

chce czuć najwyższą rozkosz - zapomnienia...



Namiętny uścisk zmysły moje studził - -

czemu ty patrzysz z twarzą tak wylękłą?

Mnie tylko żal jest, żem się już obudził

i ze mi serce przed chwila nie pękło.



Błogosławiona śmierć, gdy się posiada,

czego się pragnie nad wszystko goręcej,

nim twarz przesytu pojawi się blada,

nim się zażąda i znowu, i więcej...

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl