O morze, morze! Czyli? jest na tobie

gdzie? wyspa taka, gdzie bym móg? by? sam,

jak w grobie?

O, niechaj pójd? tam...



Niech nikt nie przyjdzie tam, li anio? ciszy

niech serce moje, gdzie miota si? krew,

uciszy

przez swój milcz?cy ?piew.



O morze, morze! Taki anio? ciemny

jest dzi? pragnieniem moim i t?sknot?;

duch, wskro? istocie wszelkiej obcy ziemnej,

s?up stalaktytu przed zakl?t? grot?...



O przyjd?, aniele! milczenia aniele!

W twe nieme oczy patrze?, wpi? si? chc?...

Za wiele

widzia?y oczy te...



O przyjd?, aniele, milczenia aniele!

Na serce moje po?ó? r?k? sw?...

Za wiele

przeczu?o serce to...



O przyjd?, aniele, aniele milczenia!

Ty? Bogiem moim, ty? wszystkim mej duszy!

Przyjd?, wieczystego dawco ukojenia,

?niegu, co cicho w noc na polu prószy...



Nic nie chc? pragn??! nic ??da?!... O morze!

ru? fal? ku mnie, precz unie? mnie st?d

w bezdro?e

przez najszale?szy pr?d!



A mo?e znajd? wysp?, któr? marz?,

gdzie tylko cisza wiekuista trwa,

w bezmiarze

tylko ruch fali drga...



Gdy mi tw? r?k? na sercu po?o?ysz,

duchu milczenia z skrzyd?ami ciemnemi:

wzdrygniesz si? w sobie ca?y i zatrwo?ysz,

bo oto id? ku tobie tam - z ziemi...



Gdy krwi? mi serce wre, gdy nic nie mog?,

cho?bym za chwil? czynu ?ycie da?:

po?og?

zga? pragnie?, st?um ich sza?...



Lepiej ju? i?cie jak meteor min??,

gdzie? na przepastny morski zabiec szlak

i zgin??,

ni? by? bezsilnym tak!...

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl