Przekle?stwo?... Tylko dziki, kiedy si? skaleczy, 

z?orzeczy swemu bogu, skrytemu w przestworze. 

Ironia?... lecz najwi?ksze z szyderstw czy? si? mo?e 

równa? z ironi? biegu najzwyklejszych rzeczy? 

Idee?... Ale? lat ju? min??y tysi?ce, 

A idee s? zawsze tylko ideami. 

Modlitwa?... Lecz niewielu tylko jeszcze mami 

Oko w trójk?t wprawione i na ?wiat patrz?ce. 

Wzgarda... Lecz tylko g?upiec gardzi tym ci??arem, 

którego wzi?? na s?abe nie zdo?a ramiona. 

Rozpacz?... Wi?c za przyk?adem trzeba i?? skorpiona, 

co si? zabija, kiedy otocz? go ?arem? 



Walka?... Ale czy? mrówka wrzucona na szyny 

mo?e walczy? z poci?giem nadchodz?cym w p?dzie? 

Rezygnacja?... Czy? przez to mniej si? cierpie? b?dzie, 

gdy si? z poddaniem schyli pod nó? gilotyny? 

Byt przysz?y?... Gwiazd tajniki któ? z ludzi ogl?da, 

kto zliczy zgas?e s?o?ca i kres ?wiatu zgadnie? 

U?ycie?... Ale? w duszy jest zawsze co? na dnie, 

co w?ród u?ycia pragnie, w?ród rozkoszy ??da. 



Có? wi?c jest? Co zosta?o nam, co wszystko wiemy, 

dla których ?adna z dawnych wiar ju? nie wystarcza? 

Jaka? jest przeciw w?óczni z?ego twoja tarcza, 

cz?owiecze z ko?ca wieku?... G?ow? zwiesi? niemy.

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl