Przychodzi pod okno czasem dziwny go??.
Wyczuwasz go smakiem wiatru na ustach
lub po ch?odnym u?cisku, gdy ci? obejmie.
Przychodzi zawsze w szarym p?aszczu, mrucz?c pod nosem.

Wtedy ptaki milkn? i zgarbione s?uchaj?,
lecz ludzie na chodnikach unikaj? jego towarzystwa,
bo rozmowa z nim to istne lanie wody.
I naprawd? smutno jest ka?demu, gdy si? rozgada.

Noc? poznasz go, jak palcami stuka po parapecie.
Uchyl wtedy okna, by móg? przystan?? na chwil?
i porozmawiajcie w ko?cu powa?nie o pogodzie.
Czasu na rozmow? wystarczy dla ka?dego.

A gdy rankiem odejdzie delikatnie st?paj?c,
w podzi?kowaniu po?o?y cisz? pod lasem.
Jeszcze ciepl? i dr??c? od s?ów,
które pogubi? w kroplach rosy na trawie...które chcia?bym na zawsze zachowa? tylko dla niej...