Wymyka?a si? cz?sto s?u??cym,
dzieckiem b?d?c, by noc i wiatr
(?e tak inny jest wewn?trz ich ?wiat)
ujrze? z zewn?trz w ich w ich ?ródle szumi?cym.

Ale ?adna noc nie rozszarpa?a
na takie cienie olbrzymiego parku
jak sumienie jej dzisiaj w t? noc,

gdy z drabiny jedwabnej w g??b alej
zniós? j? i dalej niós?, dalej,

a? wszystko zakry? wóz.

Ch?on?c czarn? powozu wo?,
wokó? którego skrycie pogo? sta?a
i groza,
poczu?a: mróz
wy?ciela wn?trze powozu.
I czer? i ch?ód przyj??a dreszczem cia?a.
I wtuli?a w ko?nierz p?aszcza skro?,
i do w?osów wznios?a r?ce obie,
jakby tu by?o to...I w jej uchu
g?os Nieznajomego brzmia? g?ucho:
Jestem przy tobie.

(t?um. Mieczys?aw Jastrun)