II
Pozwól mi odkry? dar zwi?zany z wiekiem
Koronuj?cy trudy twego ?ycia:
Najpierw - zimne ?cieranie si? gasn?cych zmys?ów
Bez oczarowa? oraz bez obietnic,
Owocu-cienia tylko gorzki bezsmak,
Gdy duch i cia?o zaczynaj? si? rozdziela?.
Potem ?wiadoma swej bezsi?y w?ciek?o??
Na szale?stwa ludzko?ci i okaleczenie
?miechem ze spraw, które przesta?y bawi?.
W ko?cu rozdzieraj?ca m?ka odtworzenia
Wszystkiego co robi?e? i czym by?e?; wstyd
Motywów pó?no ujawnionych i ?wiadomo??
Czynów spe?nionych ?le lub z krzywd? innych,
Które? bra? wtedy za ?wiczenie cnoty.
Pochwa?y g?upców k?uj?, a honory plami?.
Od z?a do z?a duch idzie rozj?trzony,
je?eli nie odrodzi go oczyszczaj?cy p?omie?,
W którym, w rytmie, porusza? musisz si? - jak tancerz.



IV
I wszystko b?dzie dobrze
I wszelkie sprawy u?o?? si? dobrze
Gdy j?zyki p?omieni splot? si?
W w?ze? ognistej korony
A ogie? i ró?a - stan? si? jednym.

tlum. Krzysztof Boczkowski