Uwa?asz si? za quasimodo.
Cieszysz si? quasi-swobod?.
Staj?c przed kolejnym skrzy?owaniem,
zastanawiaj?c si? nad rozwi?zaniem
pytania, po co mam dalej i??
w?tpisz, za?amujesz si?, jeste? jak jesienny li??.
Je?li tak,
to niew?tpliwie znak,
by wstrz?sn?? sob?
bo sam dla siebie mo?esz sta? si? po?og?.

Cho? cel oddala si? z pr?dko?ci?
?wiat?a, wyka? si? niez?omno?ci?,
nie patrz ju? apatycznym wzrokiem zza ?aluzji,
z?am prawo j?drowej fuzji,
ruszaj, dzia?aj, przyspiesz,
ogie? nadziei w sercu wykrzesz,
odbij si? wreszcie od zera,
krzyknij "que sera, sera".

Cho?by? ju? wszystko straci?,
cho?by? w boju si?y zatraci?,
cho?by? dozna? rany najkrwawsze,
?yjesz dla niej - pami?taj zawsze