Nad doliny, nad góry, jeziora i morza,
Nad chmury, poza kr?gi s?onecznych promieni,
Poza kres wype?nionej eterem przestrzeni,
Dalej ni?li si?gaj? sferyczne przestworza,

Unosisz si?, mój duchu, i l?ejszy od tchnienia
- Jak do?wiadczony p?ywak niesiony na falach -
Nurzasz si? w bezgranicznych i bezdennych dalach
Z samcz? po??dliwo?ci? nie do wys?owienia.

Unie? si? ponad ziemi? owini?t? morem
- Duch tym czystszy si? staje, im wy?ej ulata -
I ogniem, który p?onie w kielichu wszech?wiata,
Zach?y?nij si? i upij jak boskim likworem.

Kres ja?owym marno?ciom, kres wszelkim niedolom,
Pod których si? ci??arem istnienie ugina;
Szcz??liwy ten, co skrzyd?a szeroko rozpina
Szybuj?c ku ?wietlistym pozaziemskim polom!

Szcz??liwy, czyje my?li zdolne s? do lotów,
Kto z chy?o?ci? skowronka wznosi si? nad chmury
Na ?ycie spogl?daj?c z wysoka i który
Rozumie mow? kwiatów i niemych przedmiotów!